Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4902 K.2019/6216

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 29/06/2018 tarih ve 2017/291-2018/306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Hakkı Onat Önüt’ün davacı şirket nezdinde 3S Grup Sağlık Sigorta Poliçesi Grup Sertifikası ile sigortalandığını, 26/05/2013 tarihinde sigortalının sevk ve idaresindeki motosikleti ile seyir halinde iken davalı ...'nun sürücüsü olduğu aracın çarpışması neticesinde yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza tespit tutanağında davalı ...’nun kusurlu olduğunun belirtildiğini, kaza neticesinde sakatlanan sigortalının bakım ve tedavisi için davacı tarafından sigortalıya 30/07/2013 tarihinde 25.988,00 TL ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 17.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 30/07/2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı ... şirketinin poliçe kapsamında sigortalının tedavisi için 30/07/2013 tarihinde sigortalıya 25.988.-TL ödeme yaptığı, aldırılan trafik bilirkişi raporuna göre davalının % 50 oranında kusurlu olduğu, bilirkişi kurulu raporuna göre SGK'nın 6111 sayılı Yasa gereği sorumlu olduğu miktarın 1.313,99 TL olup bunun haricinde kalan tedavi giderinin 25.988,80 TL olduğu, bu giderlerin tedavi amacıyla yapılan ve amaca uygun (kadri maruf) görülen harcamalardan olduğu,

davalının % 50 kusuru oranında sorumlu olduğuna göre (25.988,80/2=) 12.994,40 TL'den sorumlu tutulabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 12.994,40 TL tazminatın 30/07/2013 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.