Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/4978 K.2019/5953

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Tüketici Mahkemesince verilen 27/02/2018 tarih ve 2016/1191-2018/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı İNG Bank ile fer'i müdahiller ... ve ... vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 18.11.1999 tarihinde Yurtbank-Eskişehir Şubesi'ne toplam 28.259,00 TL para yatırdığını, mevduatının davalı banka yetkilileri tarafından KKTC’de kurulan Yurt Security Off-Shore Bank Ltd. adlı kıyı bankası hesabına aktarıldığını ve bu konuda hiçbir bilgi verilmediğini, sonrasında da davalı banka yönetimine el konulduğunu ve müvekkilinin davalı bankadan olan alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek müvekkili tarafından davalı bankaya yatırılan paranın davalı bankadan hükmen tahsiline,

alacağa paranın vade sonundan itibaren (paranın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar akdi faiz) de ana para faiz toplamına fiili ödeme tarihine kadar bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı bankadan hükmen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacılar tarafından Yurt Bank A.Ş nezdinde 18/11/1999 tarihinde Yurt Securitiy Off-Shore Bank Ltd Şti.'de 28.259.- TL yatırılarak hesap açıldığı, tutarın Off-Shore Bankasına gönderildiği ispat edilmediği gibi, davacıya ödendiği de ispat edilemediğinden davanın kabulü ile, 28.259.- TL alacağın 18/11/1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING Bank ile fer’i müdahiller ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ile fer'i müdahiller ... ve ... vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 28.259,00 TL'nin yatırıldığı tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile,

01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirildiğinden 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca davalı ING Bank A.Ş'nin harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın, davalının harçtan sorumlu tutulması doğru değil ise de, anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün belirtilen hususlar bakımından düzeltilerek onanması gerekmiştir.