Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/5560 K.2019/7170

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/10/2017 tarih ve 2016/409 E- 2017/401 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2018 tarih ve 2018/291 E- 2018/961 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şahsın 2015/40529 numaralı "ESTEL'LA" ibareli markanın 3. sınıfta tescili için TPMK'ya başvurduğunu, müvekkili şirketin 3 ve 5. sınıfta tescilli 2009/24407 sayılı "ESTHER" markasını mesnet göstererek başvuruya itirazda bulunduğunu, TPMK YİDK tarfından itirazlarının nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa "ESTEL’LA" ibaresinin görsel ve işitsel olarak davacının "ESTHER" markası ile karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin markasını çağrıştıracağını, seri markalarından biri olduğu izlenimini doğuracağının kuvvetle muhtemel olduğunu ileri sürerek 2016-M-8566 sayılı YİDK kararının iptaline, 2015/40529 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının "Şekil+ESTEL'LA" ibareli başvurusu ile davacının "ESTHER" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantıyı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı ve 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki benzerliğin ve iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.