Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/559 K.2019/1735

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20/04/2017 tarih ve 2008/906 E - 2017/425 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 13/09/2017 tarih ve 2017/399-2017/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde Türk Lirası ve döviz cinsinden mevduat hesapları ve yatırım fonu hesabı bulunduğunu, banka ile sürekli olarak mutabakat işlemi yapan müvekkiline davalı banka personeli tarafından son olarak,

banka nezdinde bulunan hesaplarında toplam 208.000.-TL mevduatı bulunduğu ve bunun 68.503.-TL’lik bölümünün de yatırım hesabında olduğu bilgisi verildiğini, 01.08.2008 tarihinde davalı banka şubesine giderek tüm mevduat hesaplarını çekmek istediğini, ancak, para çekme işlemi esnasında yatırım fonu hesabında o kadar para bulunmadığı cevabını aldığını, 01.08.2008 olay günü saat 12.05,37'ye kadar yatırım fonu hesabında 68.563 TL bulunduğunu, 19 dakika sonra 12.24,35'de yeni bir ekstre verilerek bilgisayar hatası olduğunun kendisine söylendiğini ve yatırım hesabında hiçbir bakiye rakamının bulunmadığını gördüğünü,

bankadan geçmiş yıllara ilişkin yazılı talimatlarının istediğini, imzaların çoğunun kendisine ait olmadığı şüphesinin içine düşmüş bulunduğunu, yazılı talimatlar üzerinde rakamlarda oynama yapıldığını ve kendisine ait olmayan hesap hareketleri bulunduğunu gördüğünü ileri sürerek, 10.000 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiş, akabinde, 08/04/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 68.563 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının 65519128 numaralı vadesiz mevduat hesabından 09.07.2007 tarihinde talimat mektubu ile 78.000.

USD tutarında döviz satışı yapıldığı ve bu tutarın aynı gün 65802864 numaralı döviz tevdiat hesabına yatırıldığı, akabinde bu hesapta bulunan 62.000 USD tutarında paranın 11.07.2007 tarihinde davacıya ödendiği, yapılan imza incelemesi neticesinde, döviz satışı yapılmasına ilişkin talimat ve 62. 000 USD’nin davacıya ödendiğini gösterir dekonta yer alan imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, özel yasa ile kurulan ve ekonomik alanda çeşitli imtiyazlar tanınan kuruluşlar olan bankaların güven kuruluşu olmaları hasebiyle aldığı mevduatı özenle korumak görevinin olduğu,

usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde davalı bankanın kusurlu olduğu, davacı mudiye atfı kabil bir kusur tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 58.563,00 TL'lik kısmına 02/04/2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle 68.563,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.