Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/569 K.2019/5540

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/11/2015 gün ve 2014/705-2015/695 sayılı kararı düzelterek onayan Daire'nin 14/11/2017 gün ve 2016/3913-2017/6166 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankadan rotatif kredi kullandığını, uygulanan faiz oranı yüksek olduğu için müvekkilinin ödeme güçlüğü yaşadığını, bu nedenle kredinin yeniden yapılandırılması için taraflar arasında yeni bir kredi sözleşmesi hazırlandığını, bu kredi sözleşmesinin hükümlerinin müvekkilince anlaşılmadığını, müvekkilinin sözleşmeyi “okudum ama anlamadım” şerhi düşerek imzaladığını, sözleşme ile belirlenen faiz oranının bankanın uyguladığı emsal faiz oranlarından yüksek olduğunu, davalı bankaya faiz oranının düşürülmesi için ihtarname çektiklerini ancak gereğinin yapılmadığını ileri sürerek hukuka aykırı olarak alınan fazla ödemelerin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.