Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2018/680 K.2019/5509

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17/09/2015 gün ve 2014/496 - 2015/290 sayılı kararı onayan Daire'nin 22/11/2017 gün ve 2016/2315 - 2017/6425 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "go force" ibareli 35/1,3, 6 ve 39/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. sınıftaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı Go Ulus. Nak. AŞ.'nin "go ac özdemir company go uluslararası nakliyat servis ve tic a.ş+şekil" ibare ve biçimli 39. sınıf hizmetleri içeren 1996/174119 ve "go go-logistics global operations local solutions+şekil" ibareli 35, 36, 39 ve 42. sınıf hizmetleri içeren 2002/21178 sayılı markalarına, davalı Özbaykar Teks.

Turz. İnş. Ltd. Şti'nin de " GFC GEFORCE" ibareli 35/6. sınıf hizmetleri içeren 2004/1982 sayılı markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduklarını, Markalar Dairesi tarafından Go Ulus. Nak. A.Ş'nin itirazı kabul edilerek başvurunun 35/1,3 ve 39/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. sınıftaki hizmetler için, Özbaykar Teks. Turz. İnş. Ltd.

Şti'nin itirazı kabul edilerek başvurunun 35/6. sınıf hizmetler için reddedildiğini, müvekkilinin itirazda bulunduğunu, YİDK'nın 2014/M-13527 sayılı kararıyla itirazın ve müvekkilinin başvurusunun reddedildiğini, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markaların benzer olmadığını, müvekkilinin GO ibareli 35. ve 39. sınıf hizmetleri de içeren marka tescil başvurularının sahibi olduğunu, davalı Go Ulus. Nak.

A.Ş'nin markalarının kullanılmaması sebebiyle hükümsüzlüğü istemiyle dava açtıklarını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.