Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1124 K.2020/5974

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.05.2016 gün ve 2015/281 E. - 2016/517 K. sayılı kararı bozan Daire'nin 13.12.2018 gün ve 2017/215 E. - 2018/7930 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Atılım Nak. Ltd. firması ile Almanya/Türkiye arası iki makinenin taşınması konusunda anlaşma yaptığını, davalının ise bu taşımanın Almanya/İtalya arası kısmını üstlendiğini, sözleşme kapsamında davalıya 3.900 Euro navlun ödemesi yapıldığını, ancak davalının 11.000 kg miktarlı makineyi taşımadığını, taleplerine rağmen navlun bedelinin iade etmediğini, araçlarının İtalya Limanı'nda 5 gün beklemek zorunda kaldığını, dava dışı Atılım Ltd firmasından 24.000 Euro taşıma bedelini alamadığını ileri sürerek, toplam 31.650 Euro'nun davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne, 2.235 Euro'nun davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.