Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1175 K.2019/2674

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/02/2018 tarih ve 2017/158 E. - 2018/35 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 20/12/2018 tarih ve 2018/1042-2018/1656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davadışı SGT A.Ş.'nin Çin'den satın aldığı emtiaların İzmir Limanına nakliyesinin davalı şirkete ait gemi ile gerçekleştirildiğini, 65 koli yükün ıslak ve hasarlı olduğunun tespit edilip hasara ilişkin tutanak düzenlendiğini, HDI Sigorta A.Ş. tarafından söz konusu hasar nedeniyle sigortalı firmaya 38.455,18 TL hasar bedeli ödendiğini, sigorta şirketi tarafından davacı şirket aleyhine rücu davası açıldığını, yapılan yargılama neticesinde HDI Sigorta A.Ş.'ye ödenen 67.324,94 TL hasar bedelinin 1.970,15 TL tutarındaki onama harcı ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini tistemiştir.

Davalı vekili, konişmentoda uyuşmazlıkların çözüm yerinin Londra Mahkemelerinin, uygulanacak hukukun da İngiliz Hukuku olarak belirlendiğini, hasar ihbarı da yapılmadığını savunarak davanın yetki ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, uyuşmazlığın yabancılık unsuru taşıdığı, akdi ilişkiye dayandığı, münhasıran Türk mahkemelerinin yetkisine giren bir konuya ilişkin olmadığı, konişmentoda belirlenen yetki şartının geçerli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce, yurt içinde acentesi bulunması nedeniyle davalı yabancı taşıyıcıyı Türkiye'de yerleşik saymanın mümkün bulunmadığı, uyuşmazlığın yabancılık unsuru taşıdığı, dava konusunun münhasır yetki esasına göre düzenlenmiş bir konuya ilişkin olmayıp taşıma akdi ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.