Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/1297 K.2019/8096

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/04/2017 tarih ve 2015/146 E- 2017/93 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/11/2018 tarih ve 2017/4488 E- 2018/2575 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "BİR KADIN TUZAĞI" isimli sinema eserinin 04/07/1996 tarihli devir gereği tüm kullanım haklarını elinde bulundurduğunu, bu filmin davalıya ait CINE 5 kanalında izinsiz olarak yayınlandığını, bu yayınlar nedeniyle müvekkilinin FSEK'ten doğan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK 68. maddesi gereği 3 kat hesabı ile şimdilik 500 TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile muhtemel tecavüzün men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin Cine 5 isimli TV kanalının ticari ve iktisadi varlıklarını TMSF'den ihale yoluyla ve ihale bedelinin yatırıldığı tarih olan 29/07/2011'de devraldığını, bu tarih öncesinden sorumlu olmadığını, dolayısıyla müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının Cine 5 logolu televizyon kanalını 29/07/2011 tarihinde ihale yolu ile TMSF'den devraldığı, dava konusu filmlerin bu tarihten önce yani 2009 yılında yayınlandığının iddia edildiği, TMSF ile davalı arasındaki sözleşmenin 5. maddesi gereği bu tarihten önceki borçların, ihaleyi kazanan davalıya ait olmadığı, talep edilen telif ücretinin, TMSF Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmeliğin 25. maddesinde sayılan borçlardan da olmadığı, dolayısıyla devirden önceki borçlar nedeniyle davalının sorumlu tutulamayacağı, davalının taraf sıfatı bulunmadığı ve bu hususun re'sen dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle, davanın usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; dava konusu filmlerin izinsiz olarak gösterildiği iddia olunan CİNE 5 adlı TV kanalının hukuken davalıya devir tarihinin 29/07/2011 olduğu, filmlerin gösterimlerinin bu tarihten önce olduğu, bu tarihten sonra gösterim yapıldığına dair dosyada bir delile rastlanmadığı, TV'de izinsiz film gösterimi eyleminin özünde haksız fiil niteliğinde olduğu, bu nedenle TMSF tarafından Ticari ve İktisadi Bütünlük Oluşturan Mahcuzların Satışına İlişkin Yönetmeliğin "Geçmiş dönem borçları" başlıklı 25. maddesinin de somut olayda uygulama yeri bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının tüm mali haklarına sahip olduğu “BİR KADIN TUZAĞI” adlı filmin davalıya ait televizyon kanalında izinsiz gösterilmesi nedeniyle FSEK 68. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin olup mahkemece, yayın yapan televizyon işletmesinin dava dışı TMSF tarafından ihale yoluyla davalı şirkete devredildiği ve devir sözleşmesinin 5. maddesi muvacehesinde, devir tarihine kadar olan borçların devreden TMSF’nin sorumluluğunda olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı televizyon kanalı ile dava dışı TMSF arasındaki devir sözleşmesi ile; sözleşmeye konu CINE 5 TV işletmesinin davalıya devir ve teslimi karşılığında bedelin ödenmesi hususunda sözleşme tarafları anlaşmışlardır. Sözleşmelerin nisbiliği ilkesi uyarınca kural olarak edimler ve yükümlülükler bu sözleşmenin tarafları arasında bağlayıcı olup üçüncü kişi durumunda olan davacı bakımından hüküm ifade edecektir.

818 sayılı BK’nın 179. maddesine (6098 sayılı TBK m.202) göre; bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimse, işletmenin borçlarından da sorumlu olacağından davalı ile dava dışı TMSF arasında 04/07/1996 tarihinde imzalanan işletme devir sözleşmesinin, bu nitelikte bir devir sözleşmesi olup olmadığı tartışılmaksızın davalının işletme borcu niteliğindeki dava konusu borçtan sorumlu olmayacağının kabulü doğru olmamış ve eksik inceleme ve hatalı değerlendirme nedeniyle kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, ilk derece mahkemesince, yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince de, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.