Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/232 K.2019/7011

Taraflar arasındaki davadan dolayı Havza Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07.11.2018 gün ve 2018/33-2018/260 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 07.11.2018 tarihi itibariyle 2.590,00 TL'dir. Davacı kredi kullanımı sırasında bankanın 2.805,00 TL haksız komisyon ve masraf aldığını ileri sürerek bu miktarın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.991,98 TL’nin davalıdan tashiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş olup yukarıda anılan madde hükmüne göre davanın kabulüne karar verilen 1.991,98 TL davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.