Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2367 K.2021/1679

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.11.2015 gün ve 2014/197 - 2015/291 sayılı kararı onayan Daire'nin 18.02.2019 gün ve 2017/4355 - 2019/1279 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2011/95175 no’lu “MİNİMİX” ve 2011/95147 no’lu “MİNİMİKS” marka başvurularına karşı müvekkilince 2003/05421 numaralı “MİNİMİX”, 2003/05808 numaralı “MİNİ RÜYA” ve 2008/04126 numaralı “MOMYMİX” markaları mesnet gösterilerek yapılan itirazların nihai olarak TPMK YİDK nezdinde reddedildiğini, müvekkilinin “SÜTAŞ” tanınmış markasını yıllardır aktif olarak,

TPMK nezdinde yapmış olduğu marka tescili kapsamında kullandığını, başvuruların müvekkilinin itiraza mesnet gösterilen markalarıyla ve 2001/22806 ile 2012/42488 sayılı markalarıyla aynı veya benzer nitelikte olduğunu, tescilin tüketiciler nezdinde iltibasa neden olabileceğini, “SÜTAŞ” tanınmış markasının alt markası olduğu izlenimini verebileceğini, davalının tescil talebiyle müvekkilinin tanınmışlığından yararlanmayı ve haksız kazanç sağlamayı amaçladığını, bu nedenle kötüniyetle tescil talebinin söz konusu olduğunu,

somut davada KHK’nın 8/3 maddesinin de koşullarının oluştuğunu ileri sürerek TPMK YİDK’in davalı başvuru markalarının tescil işlemlerinin devamına kararların iptaline, 2011/95175 ve 2011/95147 sayılı markaların tescil edilmesi halinde hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiş, davalı ... davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.