Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2371 K.2021/1677

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.06.2016 gün ve 2015/280 - 2016/120 sayılı kararı bozan Daire'nin 26.02.2019 gün ve 2017/4841 - 2019/1545 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2014/21282 kod numarası ile “prontotour” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesince yapılan inceleme sonucunda başvurunun, “pronto şekil”, “pronto”, ibareli markalar ile 556 sayılı KHK'nın 7/1-b bendi uyarınca benzer görülerek reddedildiğini, ret kararına yaptıkları itirazın YİDK'çe kısmen kabul edildiğini, başvuru konusu “prontotour” ibareli markanın bir bütün olarak değerlendirildiğinde ayırt edici niteliğe haiz farklı bir marka olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'in 2015-M-2654 sayılı kararının iptalini, kısmen reddedilen hizmetler yönünden de tescil başvurusunun devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'in 2015-M-2654 sayılı kararının 35. sınıfta yer alan bir kısım hizmetler hariç olmak üzere kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.