Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2836 K.2020/978

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 05/03/2019 tarih ve 2017/399-2019/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Yapı Kredi Bankası'ndan 27.10.2004 ve 15.10.2014 tarihleri arasında ticari kredi sözleşmelerine istinaden kredi kullandığını, müvekkilinin krediden doğan borcunu ödediğini ancak komisyon ücreti ve hesap işletim ücreti adı altında toplam 3.322,78 TL'nin de müvekkilinden tahsil edildiğini, taraflar arasında imzalanan ticari kredi sözleşmesinde müvekkilinin ödeyeceği toplam borç tutarının belirlendiğini, söz konusu sözleşmede toplam borç tutarı haricinde komisyon ve masraf adı altında herhangi bir masraf alınacağına dair bir hükmün yer almadığını ileri sürerek,yapılan fazla ödemenin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen bedelin dayanağının sözleşme ve banka hizmet cetvellerinde liste halinde asıldığını ve tüm müşterilere ilan edildiğini, davacının Borçlar Kanunu 21.madde kapsamında kredi kullanımında bilgilendirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacıya kullandırılan kredinin ticari nitelikte olduğu, bankaların ticari kredi sözleşmelerinde faiz ve komisyon oranlarını yazılı olarak bildirmediği, faiz dışı gelirin komisyon niteliği gösterdiği, genel bankacılık uygulamalarında alınan tutarın makul sınırlarda kabul edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.