Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/2974 K.2020/847

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31/05/2017 tarih ve 2015/643 E. - 2017/475 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Hukuk Dairesi’nce verilen 11/04/2019 tarih ve 2017/2042 E- 2019/666 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 58.800 TL'dir.

Her nekadar fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak dava açılmışsa da, davacı vekili dava dilekçesinde çalınan malzemelerin isimlerini, adedini, birim fiyatlarını tek tek sıralayarak çalınan malzemelerin toplam fiyatının 23.393,74 TL olduğunu beyan ederek 23.393,74 TL’nin olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dava değeri 23.393,74 TL olup yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.