Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3265 K.2019/5707

Taraflar arasında görülen davada Kahta 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 27/01/2016 tarih ve 2015/145-2016/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili ; müvekkil şirkete ait olan ...

Adıyaman Şubesi'nden alınan 14 adet çeki ticari ilişkiler karşılığında şirket müşterilerine keşide ederek verdiğini, çek bedellerinin bir kısmı banka havalesiyle, bir kısmı elden nakit ödemeyle müşterilere ödendiğini, söz konusu çeklerin bir kısmının müşterilerden alındığını ancak davalı bankaya unutularak verilmediğini, bir kısmının da aralarındaki güven ilişkisi nedeniyle müşterilerde kaldığını ve zamanla bedeli ödenmiş çeklerin alınmasının unutulduğunu, bu çeklerin 2005 yılından bu yana takip konusu olmadığını, çeklerin belirtilen nedenlerle bankaya zamanında teslim edilmediği için banka kayıtlarında açık olarak göründüğünü,

müvekkil şirketin yetkililerinin bankadan bu kayıtların silinmesini talep ettiklerini, davalı bankanın ise mahkeme kararı olmadan kayıtları silme yetkilerinin bulunmadığını belirttiklerini ileri sürerek bedelleri ödenmiş ve davalı bankaya çek asılları teslim edilmediği için halen banka kayıtlarında açık görünen toplam 14 adet çekle ilgili olarak davalı bankanın sisteminde açık görünen çek kayıtlarının iptal edilerek silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ; davacının söz konusu çeklerin iptalini istemesinde müvekkil bankanın herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, bankaların kayıtları kütüklerinden silme zorunluluklarının bulunmadığını, çeklerin müvekkili davalı bankaya teslim edilmediğine ilişkin hususun davacının kabulünde olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; 2009 yılında yürürlüğe giren 5834 sayılı Kanuna göre, karşılıksız işlemi gören çeklerle ilgili Merkez Bankası tarafından tutulan kayıtlara ilişkin düzenlemenin bulunduğu, ancak birer ticari işletme vasfında bulunan bankalara ilişkin olarak karşılıksız işlemi gören kayıtların silinme zorunluluğunun bulunmadığı, bankaların ticari işletme vasfında bulunmalarından kaynaklı alacaklarını tahsil ve borçlarını ifa hususunda risk taşıdıkları, bu risk nedeniyle borç ödemede temerrüde düşen müşterileri açısından bu kayıtların silinmesi hususunda muhtariyetleri olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.