KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2019/3420 E., 2021/1653 K.·Mahkemesi :fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2021
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.11.2017 gün ve 2016/127 - 2017/361 sayılı kararı onayan Daire'nin 13.05.2019 gün ve 2018/2047 - 2019/3637 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının "KAYRA" markası altında bayan pardösü üreticisi olarak faaliyet gösterdiğini, pardösü tasarımına ilişkin 2009/1724 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin bulunduğunu, davalıların anılan tasarıma konu ürünü taklit ederek piyasaya sürdüğünü, davalıların eylemlerinin tescilli tasarıma tecavüz teşkil ettiği gibi haksız rekabet de oluşturduğunu ileri sürerek, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tesbitine, durdurulmasına, önlenmesine, 5.000.-TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 5.514.- TL'ye yükseltmiştir.
Davalılar vekili, ürünler arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin iş yerinde satılan ürün ile davacının tescilli pardösü tasarımı arasında belirgin farklılıklar olduğu, davalıya ait ürünün davacının tasarımına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2019/3420, K. 2021/1653, 24 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama