Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/3873 K.2020/2439

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/06/2019 tarih ve 2019/115-2019/370 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ile aralarında 2011 Kış Olimpiyatlarında hediye edilmek üzere Erzurum Çifte Minareler Medresesi’nin taç kapısının 500 adet maket heykelinin yapılması konusunda anlaştıklarını, onay alınan örnek maket heykelden her birinin bedeli 100,00 TL olacak şekilde kararlaştırıldığını, davacının 40 adet heykel borcunu ifa ettiğini, davalının ise bu ifaya karşılık heykelciklerin tanesini 50 TL üzerinden toplamda 2.000,00 TL kısmi ödeme yaptığını bu durumun sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek davalı ile anlaştıkları 50.000,00 TL’nin ya da heykelciklerin kalıp değerleri olan 50.000,00 TL’nin şimdilik 1.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı davasını ıslah ederek talebini 30.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi olmadığını, kendisine ısmarlanarak yaptırılan 50 adet heykelin bedelinin ödendiğini davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; davacı davalı İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından kendisine 2011 yılında Erzurum Kış Olimpiyatlarında gelen misafirlere hediye edilmek üzere Erzurum’u simgeleyen minyatür eser yapılması siparişi verildiğini, beğenilirse 500 adet yaptırılacağı ve her biri için 100 TL ödeneceğinin taahhüt edildiğini, kendisinin de bu siparişi yerine getirerek Erzurum Çifte Minare yapıtının minyatür heykelciğini davalı tarafa sunduğunu, eserin beğenildiğini, bu konuda biri daha büyük, diğeri daha küçük iki farklı boyutta eser çalışması yapıldığını,

ancak verilen sözlere rağmen sadece 40 adedinin hediye kutusuyla birlikte davalı idarece satın alındığını ve her bir adedi için 100 TL değil, 50 TL ödendiğini, elinde halen 250 kutu ile 50 adet heykelciğin kaldığını iddia ettiği, davalı vekilinin ise, müvekkilinin böyle bir eser siparişinin bulunmadığını savunduğu, somut olayda, davacı tarafından, Erzurum Çifte Minare yapıtının FSEK 4/4 maddesi uyarınca, estetik değere haiz “El işleri ve küçük sanat eserleri, minyatürler ve süsleme sanatı ürünleri ile tekstil, moda tasarımları” niteliğinde bir eser olduğu, söz konusu eserin gerçek yapıtın işlemesi suretiyle oluşturulduğu,

olaya uygulanacak mülga BK’nın madde 355 vd. maddelerinde yer alan hükümler uyarınca, sipariş usulü eser sözleşmesiyle iş sahibi tarafından yapımcıya bir eser sipariş edilmesinin mümkün olduğu, ancak diğer taraftan FSEK 52.maddesinde yer alan “Mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır” hükmü uyarınca, bir eserden doğan mali hakların devri için yazılı sözleşme yapılmasının zorunlu olduğu, anılan ilkeler doğrultusunda taraflar arasında bir sipariş usulü eser yapım sözleşmesi bulunmadığı gibi bir mali hak devrinin de bulunmadığı,

davacının parça başı satışını yaptığı eser nüshaları yönünden davalı idareden ücretini aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.