Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4063 K.2020/2275

Taraflar arasında görülen davada Acıpayam 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24/03/2004 tarih ve 2000/677-2004/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Almanya’da bulunan işyerini 37.000 DM bedelle davalıya devrettiğini, davalının devir bedelini ödememesi üzerine müvekkilinin Alman mahkemesinde açtığı alacak davasının kabul edildiğini, ancak davalının haczedilebilir malı bulunmadığından icra takibinden sonuç alınamadığını, davalının Almanya’daki mallarını kaçırması nedeniyle işbu davayı açtıklarını ileri sürerek, 22.000 DM’ye 16.03.1995 tarihinden, 15.000 DM’ye 16.06.1995 tarihinden itibaren işleyecek %8 faiziyle 37.000 DM esas alacak, 2.083 DM Alman Mahkemesi ve icra takip gideri, 15.980 DM işlemiş faiz olmak üzere toplam 55.063 DM alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı Hamburg Eyalet Mahkemesi kararının konsolosluk tarafından onaylandığı, tercümesinin incelenmesinden toplam 37.000 DM’nin %4 faiziyle hüküm altına alındığının anlaşıldığı, bu miktara hangi tarihten ne miktar faiz yürütüleceğinin hüküm altına alınmadığı, kesin delil niteliğinde olan Alman Mahkemesi kararından davacının 37.000 DM alacaklı olduğu kanaatine varıldığı,

davacının yargılama sırasında 2.083 DM’lik Alman Mahkemesi ve icra takip gideri alacağını atiye bıraktığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 22.000 DM’nin 16.03.1995 tarihinden, 15.000 DM’nin 16.06.1995 tarihinden itibaren işleyecek %4 yasal faiziyle birlikte toplam 37.000 DM’nin fiili ödeme günündeki döviz kuru üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının Alman Mahkemesi icra takip gideri olarak talep ettiği 2.083 DM’lik Alman Mahkemesi ve icra takip gideri davasının atiye bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yurt dışındaki işyeri devrinden kaynaklanan alacak davasıdır.

Mahkemece, 24/03/2004 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı, davalının yokluğunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, verilmesinin üzerinden 10 yıl geçtikten sonra tebliğe çıkarılmasını müteakip davalı şirket vekilince 17/06/2019 tarihinde, süresinde temyiz edilerek, ilamın zamanaşımına uğradığı def'i ileri sürülmüştür.

Somut olayda karar tarihi ile tebliğ tarihi arasında zamanaşımını kesen yahut durduran herhangi bir nedene tesadüf edilmemiş olup 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 135/2. maddesi ve 11/04/1940 tarih, 15/70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca hükmün verildiği tarihten itibaren on yıl geçmekle ilamın zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

(2)Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.