Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4306 K.2020/2752

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/06/2015 tarih ve 2014/127-2015/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı TPMK vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 2011/52197 sayılı "FOÇALI KARDEŞLER" ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkilinin FOÇA MANDIRASI+şekil", "FOÇA KAYMAKLI SAF YOĞURT+şekil", "FOÇA SÜT" ibareli markalarını mesnet göstererek marka başvurusuna itiraz edildiğini, TPMK YİDK tarafından itirazın nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğunu, tüketicilerin markaları karıştıracaklarını, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, başvurunun davacının tanınmışlığından yararlanmaya yönelik kötüniyetle yapılmış olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2013-M-6732 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, "Foça" ibaresinin turistik bir sahil ilçesinin adı olduğunu, halkın büyük bir kesimi tarafından bilindiğini, bu bakımdan Foça kelimesinin ayırt ediciliği düşük bir marka olduğunu, markaların karıştırılmaya sebep olacak derecede benzer olmadığını, başvurunun 35 ve 39. sınıfları kapsadığını, itiraza mesnet markaların ise 29, 30 ve 35. sınıflarda tescilli olduğunu, markaların mal ve hizmetlerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının 2011/52197 sayılı "FOÇALI KARDEŞLER" ibareli marka başvurusu ile davacının "FOÇA" ibareli markalarının benzer olduğu, başvurunun kapsadığı 35/01, 03, 04, 06 alt grupları yönünden markaların hizmet listelerinin aynı/aynı tür olduğu ve bu hizmetler bakımından taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacı markalarının tanınmış marka olmadığı, sadece benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyetli olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul ile,

TPMK YİDK'nın 29/11/2013 tarih 2013-M-6732 sayılı kararın 35. sınıfta 01 grupta reklamcılık pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyon hizmetleri dahil) 03 grupta iş yönetimi idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık muhasebe mali müşavirlik hizmetleri (ithalat, ihracat, acente hizmetleri dahil) 04 grupta ticari ve sınai ürünleri için eksperlik hizmetleri, 06 grupta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende toptan satış mağazaları,

elektronik ortamlar katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir) hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir. Dava, davalının marka başvurusuna davacının yaptığı itirazın reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

Davalının başvurusuna konu olan 2011/52197 numaralı markanın "FOÇALI KARDEŞLER" ibarelerinden oluştuğu, davacının itiraza mesnet markalarının ise "FOÇA SÜT", “FOÇA KAYMAKLI SAF YOĞURT”, FOÇA MANDIRASI” gibi “FOÇA” ibaresini içeren markalar olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı başvuru markasıyla davacıya ait itiraza mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, “FOÇA” ibaresinin İzmir ilinin bir ilçesi ve yöre ismi olduğu, maruf ve meşhur coğrafi yer adlarının belirli meslek, sanat veya ticaretle iştigal eden herkesin kullanımına açık ibarelerden olduğu ve kimsenin tekeline bırakılamayacağı hususu gözetildiğinde, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığının kabulü gerekirken mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın davalı TPMK yararına bozulmasını gerektirmiştir.