Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4315 K.2021/6016

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.12.2016 gün ve 2016/1188 - 2016/1199 sayılı kararı onayan Daire'nin 27.06.2019 gün ve 2019/1348 - 2019/4927 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yöneticisi ve ortağı bulunduğu dava dışı... Eşarp ve Emprime San. ve Tic. A.Ş.'in asıl borçlu, müvekkilinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak gösterildiği sahte imzalı kredi sözleşmeleri dayanak gösterilerek, müvekkilinin şahsi mevduatlarına davalı banka tarafından haksız olarak el konulduğunu ileri sürerek, 2.877.675,80 DEM, 42.250,00 USD ve 1.689.650.000 TL'nin el konulduğu tarihlerden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosyaya sunulan deliller ve hükme esas alınan 07/01/2014 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 42.250,00 USD'nin 23/02/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ait istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.