Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/434 K.2019/7528

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/11/2018 tarih ve 2018/570-2018/1248 sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29/11/2018 tarih ve 2018/570 E- 2018/1248 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "trakya" asıl unsurlu markalarının bulunduğunu, davalının müvekkilinin bu markaları ile iltibas yaratacak nitelikteki 2015/82512 sayılı “ARİSTE TRAKYA” marka başvurusuna yaptıkları itirazın TPMK YİDK tarafından 24.06.2016 tarih ve 2016-M-6882 sayılı karar ile reddedildiğini, oysa her iki markanın da asli unsurunun “TRAKYA” ibaresi olduğunu, geriye kalan ibarelerin markaların tali unsuru bulunduğunu, davalının 1994 yılından beri kullanılan ve bu şekli ile tanınmış ve tüketicilerce aranılır hale gelen müvekkili markalarının piyasada yarattığı bu tanınmışlıktan istifade etmek istediğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, davalı marka başvurusunun reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 1998 yılında kurulan "ariste" markası altında görsel, işitsel ve medya tanıtımları sonucunda süt ve süt ürünleri sektöründe bilinirlik oluşturduğunu, "Trakya" ibaresinin 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi kapsamında kullanılan ibare olduğundan markada asıl vurgulanan unsurun "ARİSTE" olduğunu, "TRAKYA" ibaresinin tali unsur niteliğinde bulunduğunu savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "Ariste Trakya" ibareli başvuru markasıyla davacının "TRAKYA" ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

"TRAKYA" ibaresinin baskın olarak ön plana çıktığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden bunun davacının "TRAKYA" ibare ve biçimli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, başvuruya konu olan markanın kapsamındaki mallar ile davacının markasının kapsamındaki malların aynı olduğu,

taraf markalarının idari ve ekonomik açıdan birbirleriyle bağlantılı, işletmesel kökenlerinin aynı olduğu konusunda ortalama düzeydeki tüketici kesiminde bir yanılgı yaşanabileceği, taraf markaları arasında iltibas oluşmakla tanınmışlık iddiasının sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6882 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili istnaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, Dairemiz emsal kararlarına uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.