Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/4527 K.2020/2591

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30.11.2016 tarih ve 2016/34-2016/732 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin Ankara İl Özel İdaresi Müdürlüğü'ne İzafeten davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket tarafından iş yeri sigorta poliçesi ile güvence altına alınan dava dışı Eser Medikal Şirketi'ne ait Modern Çarşı olarak bilinen iş merkezinde olan iş yerinin 24.12.2003 tarihinde çarşıda çıkan yangın sonucu yanarak hasara uğradığını, çarşının mülkiyetinin İl Özel İdare Müdürlüğüne ait olup, kiralayan konumunda olan bu davalının aynı zamanda yönetici konumunda olduğunu, yangının çarşı merkezinde birinci bodrum katında bulunan Özilkar Plastik Firmasının faaliyet gösterdiği işyerinde başladığını, bu işyerinin gerçek kişi tacir davalı ...'ye ait olduğunu,

bu tacirin çalışanı ...'ın çalışan jeneratöre yakıt ikmali yaptığı sırada yangının meydana geldiğini, yönetici olan davalının yangından korunma yönergesi hükümlerine uygun davranmadığını, aynı davalının bina sahibi sıfatı ile sorumluluğunun bulunduğunu, yangına sebep olanlar hakkında Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/95 esasında dava açıldığını, Büyükşehir Belediyesinin çarşı merkezinde merdiven boşluklarına ruhsat vererek yangının büyümesinde kusurlu olduğunu, TEDAŞ'ın elektrik kesilmesi nedeni ile sorumluluğunun bulunduğunu,

ekspertiz raporu ile belirtilen 101.000,00 TL hasarın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek ödenen bedelin yine ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan rücuen müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, binanın mülkiyetinin olaydan sonra ...’na devredildiğini, bina sahibi sıfatı ile sorumluluklarının bulunmadığını, haksız fiil ile sorumlulukları arasındaki illiyet bağının kesildiğini, alınması gereken tüm tedbirlerin alınmış olduğunu, kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TEDAŞ vekili, elektrik kesilmesi ile yangının çıkış sebebi arasında bir bağlantı bulunmadığını, davalı idarenin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili, sorumluluklarının idari hizmet kusuruna dayandırıldığını, 2577 sayılı İYUK'nun 2/B maddesi gereğince idari yargının görevli olduğunu, zamanaşımı süresinin dolduğunu, yangının meydana gelmesinde herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalılar ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı üzerine İl Özel İdaresi aleyhine açılmış olan davanın reddine dair önce verilen kararda direnilmiş, direnme kararı nedeniyle dosyayı inceleyen Hukuk Genel Kurulu’nun 16.09.2015 tarih 2014/11-2058 E.- 2015/1768 K. sayılı ilamıyla Mahkemenin direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun bozma ilamı sonrasında Mahkemece, bozma ilamı öncesinde verilen 2013/765 E., 2014/206 K. sayılı kararın sadece Ankara İl Özel İdaresi yönünden bozulduğu, bu çerçevede diğer davalılar hakkındaki kararların kesinleştiği ve bu taraflar hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığı, davaya konu olayda bina maliki ...

İl Özel İdare Müdürlüğü’nün meydana gelen zarardan mülga 818 sayılı BK'nın 58. maddesi uyarınca sorumlu olduğu gerekçesiyle Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2008/497 E. 2011/355 K. sayılı ile tahsilde tekerrüre yol açmamak ve davalılar ... ve ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydıyla 75.900,00 TL'nin 06.02.2004 tarihinden, 25.000,00 TL'nin ise 26.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...

İl Özel İdare Müdürlüğü’nden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, Ankara İl Özel İdaresi Müdürlüğü’ne izafeten ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece Hukuk Genel Kurulu’nun bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, hükmü temyiz eden vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, Hukuk Genel Kurulu’nun 16.09.2015 Tarih 2014/11-2058 E.- 2015/1768 K. sayılı ilamında 6360 Sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri de gözetilmek suretiyle yapılacak yargılama sonucunda oluşacak görüşe göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek direnme kararının bozulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, karar gereği yerine getirilmeksizin ve tüzel kişiliği ile hukuki varlığı kalmayan, dava konusu taşınmazı da içerecek şekilde malvarlığı Ankara Büyükşehir Belediyesi’ne devredilen Ankara İl Özel İdaresi hakkında hüküm kurulması infaz aşamasında da tereddüt yaratacak nitelikte olduğundan kararın re’sen bozulması gerekmiştir.