Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/588 K.2019/7581

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/01/2017 tarih ve 2016/109 E.- 2017/11 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2018 tarih ve 2018/257 E.- 2018/957 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SOLGAR" ibareli 3, 5, 16, 29, 30, 31, 32 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri de içeren 2012/23153, 2008/16813, 2008/16812, 2008/16811, 2008/16810, 2008/16809, 2008/16808, 2008/16807, 2008/16806, 2008/16805, 2008/16804, 2008/16803, 2008/16802, 2008/16801, 2008/16800, 2008/16799, 2007/6520, 2007/6519, 1998/7249 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, ticaret unvanının ayırıcı unsurunun da "SOLGAR" ibaresinden oluştuğunu, anılan işaret üzerinde önceye dayalı hak sahibi olduğunu, davalının "SOLCARE" ibareli ve 2014/82792 sayılı 3, 5, 16 ve 21. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu,

başvuruya tanınmışlık ve iltibas nedeniyle itirazda bulunduklarını, ancak TPE YİDK'nın 2016/M-2074 sayılı kararıyla haksız olarak itirazın reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş vekili, ortalama tüketiciler tarafından "SOLCARE" ve "SOLGAR" ibarelerinin bir bütün olarak algılanacağını, iltibas doğmasının olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; başvuru konusu işaretin özgünlük bakımından davacı markası gibi bir yaratıcılık içerdiği, her iki tarafın markalarının aynı tür sayılabilecek ürün ve hizmetleri içerdiği, ancak ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak yapılan gözlemde, başvuru konusu "SOLCARE" ibareli işaretin, görsel, sescil ve anlamsal olarak bıraktığı umumi intibaı itibariyle davacının tanınmışlık vasfı bulunan "SOLGAR" ibareli markaları ile benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının "SOLGAR" ibareli markaları ile davalı şirketin "SOLCARE" ibareli marka tescil başvurusu arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.