Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/643 K.2019/2262

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/10/2018 tarih ve 2018/643-2018/839 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili,...'da mukim bulunan davalının, müvekkilleri aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını, müvekkillerinin itirazı üzerine de tahkim yoluna başvurarak itirazın iptalini talep ettiğini, yapılan tahkim yargılaması sonucunda 17.03.2015 tarihli kararla ve oy çokluğu ile davanın kabulüne karar verildiğini, ancak hakem heyetince hukuka aykırı olarak yetkili olduklarının kabul edildiğini, tahkim yargılamasının usul açısından tarafların anlaşmalarına ve Türk hukukuna uygun olarak yürütülmediğini, tarafların eşitliği ilkesinin gözetilmediğini, kararın kamu düzenine aykırılık taşıdığını ileri sürerek 17.03.2015 tarihli hakem kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına ile bozma kararına göre.

15.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun 7101 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile değişik 15/A maddesi ikinci cümlesinde iptal davasının, 3 üncü madde uyarınca yetkili asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu yer yönünden yetkili bölge adliye mahkemesinde açılıp öncelikle ve ivedilikle görüleceğinin düzenlendiği, iptal davalarında görevli mahkemenin dava tarihi itibariyle belirleneceğine dair bir geçiş hükmüne de yer verilmediği,

görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınacağı, kural olarak usul hükümlerinin derhal uygulanması ilkesi gereği davalının Singapur’da yerleşik olduğu, Türkiye de yerleşim yeri, oturma yeri ve işyerine sahip olmadığı gerekçeleriyle GÖREVSİZLİK nedeni ile HMK'nun 114/1-c ve 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı, Davacılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.