Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2019/668 K.2019/7587

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/03/2008 tarih ve 2006/184-2008/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 15/11/2004 ödeme tarihli, 03/11/2004 düzenleme tarihli ve 6.250,00 TL bedelli bonoyu müvekkiline verdiğini, ancak vade tarihinde davalı-borçlu tarafından borcun ödenmediğini, bunun üzerine alacağın tahsili amacıyla İzmir 5. İcra Müdürlüğü vasıtasıyla icra takibine başlanıldığını ancak borçlunun takibe itiraz ettiğini, senedin batıl olduğunu iddia ettiğini, senedin tanzim tarihi esasen 2004 olmasına rağmen senet üzerinde bulunan 2009 düzenleme tarihinin davalı yanca kasten yazıldığını, 2004 yılında vadesi dolan bir senedin düzenleme tarihinin 2009 olması halinde bunu alacaklının kabul etmesinin mümkün olmadığını,

davalı aleyhine bu hususta Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek 6.250,00 TL'nin senedin ödeme tarihi olan 15/11/2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, dava konusu senedin bono niteliği taşımadığını, senedin batıl olması nedeniyle icra takibinin iptal edildiğini, davacıya olan borcundan dolayı müvekkilinin başka bir icra takibindeki alacağını davacıya temlik ettiğini, ayrıca ödemede bulunduğunu ve davacının da bu ödeme karşılığında müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının 03/11/2004 düzenleme tarihli (düzenleme tarihindeki oynama nedeniyle 03/11/2009 düzenleme tarihli) 15/11/2004 ödeme tarihli bono ile davalıdan 6.250,00 TL alacaklı olduğu, davalının ödeme savunmasına karşılık bu savunmayı kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.250,00 TL'nin davalının temerrüde düştüğü 15/11/2004 tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlardaki reeskont faiziyle beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.