Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1154 K.2021/3476

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.11.2018 gün ve 2018/238 - 2018/313 sayılı kararı onayan Daire'nin 25.11.2019 gün ve 2019/868 - 2019/7501 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının "ÇAKIL KEYF" markasının tescil amacı dışında ve müvekkili adına tescilli "ÇAKIRKEYF" markası ile iltibasa neden olacak şekilde kullandığını ileri sürerek, markaya tecavüzün tespitine, önlenmesine, 5.000,00 TL maddi ve 55.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22/06/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talep sonucunu 142.115,68 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davanın usulden reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.