Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1279 K.2021/3923

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.07.2018 tarih ve 2018/457-2018/601 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kurumun bankacılık hizmetleri ifa etmesi nedeniyle işçi emekli olan müvekkilinin isteği üzerine emekli aylığının SGK tarafından davalı kuruma transfer edildiğini, müvekkilinin Denizbank ve ING Bank’tan kredi kullandığını, kredilerin geri ödemelerinin toplam 913,06 TL olduğunu, müvekkilinin emekli aylığının ise 913,07 TL olduğunu, bakiye olarak müvekkiline 0,01 TL kaldığını, müvekkilinin evinin kira olup eşinin çalışmadığını, emekli aylığından başkaca gelirinin olmadığını, bu durumu ailesi öğrenince eşinin boşanmak istediğini, emeklinin direkt olarak aylığının tamamına bloke veya haciz konulamayacağını ileri sürerek,

öncelikle müvekkilinin aylığı üzerindeki blokelerin kaldırılmasına, davanın kabulüne, yolsuz işlemin durdurulmasına ve bugüne kadar yapılan haksız kesintilerin davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurumun bankacılık işlemlerinde aracı durumunda olup sözleşmelerde taraf olmadığını, işbu davada da hasım olmadığını, ayrıca davacının kredi işlemleri sırasında maaşından kesinti yapılmasına rızası ile muvafakat verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda.

TMK 2. maddesinde herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeninin korumayacağı ilkesi uyarınca davacının çekilen kredi nedeni ile maaşından kesinti yapılmasına muvafakat vermesi üzerine dava konusu kesintilerin yapıldığı, davacının kredinin ödenmesine ilişkin kredi kuruluşlarına başkaca da teminat göstermediği, bu hali ile kredi kuruluşlarının alacağın tahsil edilememesi riski ile karşı karşıya kaldığı, davalı PTT'nin aracı olduğu sözleşmeler ve eki muvakatnamelere göre yapılan kesintilerin haksız şart niteliğinde de olmadığı,

taraflar arasında müzakere edilerek düzenlenmiş olduğu, aksinin kabulü halinde hakkın açıkça kötüye kullanımı söz konusu olacağı gerekçesiyle, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.