Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1624 K.2021/5095

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.10.2018 gün ve 2018/650 - 2018/1280 sayılı kararı onayan Daire'nin 26.02.2020 gün ve 2019/4117 - 2020/2069 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın ...Şubesinden 12.12.2011 tarihinde 8.000,000,00 TL, 31.12.2013 tarihinde 2.750.000,00 TL ticari kredi kullandığını, her iki taksitli kredinin bir kısım taksitlerini ödedikten sonra bakiye kredi borcunun 16.09.2014 tarihinde kapatıldığını, ancak davalı banka erken ödeme komisyonu adı altında 1.kredi için 262.923,05 TL, 2. kredi için 175.787,46 TL olmak üzere toplam 438.710,51 TL’nin müvekkilin hesaplarından haksız olarak tahsil ettiğini ileri sürerek 438.710,51 TL’nin 16.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı banka vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.