Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1956 K.2021/2624

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2015 tarih ve 2013/303 E. - 2015/277 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 05.08.2009 günü davalılardan ...'ın idaresindeki davalı ...'a ait ... plakalı ticari minibüsün, aynı istikamette seyir halinde bulunan tıra arkadan çarpması neticesi meydana gelen trafik kazasında, minibüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin murisi ...’ın hayatını kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla müvekkili ...için 30.000,00-TL manevi, 1.000,00.-TL destekten yoksun kalma tazminatının, müvekkil ... için 25.000,00-TL manevi, 1.000,00.-TL destekten yoksun kalma tazminatının, müvekkil ... için 25.000,00-TL manevi tazminatın, müvekkil ... için 25.000,00-TL manevi tazminatın 05.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve etmiştir.

Davalı ..., olay günü şoför olarak çalışmakta iken, kaza sonucu ...'ın taksirle ölümüne sebep olduğunu, olayın çalışma şartlarından dolayı bünyesinin aniden iflas etmesi sonucu meydana geldiğini, kazada işverenin de kusurlu olduğunu, davacıların mağduriyetini paylaşmak ve mağduriyetlerini gidermenin mümkün olmadığını, kendi ailesinin de mağdur olduğunu, hiç bir mal varlığının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı tarafca talep edilen maddi tazminatın Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/418 esas ve 2011/397 karar sayılı kararı ile hüküm altına alınarak tahsil edildiğinin anlaşıldığı, olayda davalının asli kusurlu olduğu, manevi zarar ve tazminatın bir bütün olup bölünemeyeceği, tüm bu olgular ve 22.06.1966 tarih 7/7 sayılı YİBK'da öngürülen ilkeler dikkate alınarak hükümde belirlenen manevi tazminatın adil ve hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle, davacılar ... ve ...'ın açtığı maddi tazminat davası için karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile,

davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki tarafların mali durumuna ilişkin bilgi ve belgeler uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve Yasa'ya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Mahkemece kabul edilen manevi tazminat miktarları yönünden, davacılar lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine uygun düşmeyen vekalet ücretlerine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmekte ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.