Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/1957 K.2021/2511

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.04.2019 tarih ve 2019/66 E. - 2019/289 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalılardan ...'un şoförlüğünü yaptığı diğer davalı adına çalıştırılan otobüsün tek taraflı yaptığı trafik kazasında müvekkilinin sol kolunun ampüte olduğunu, %64 oranında engelli hale geldiğini, henüz 21 yaşında bulunduğunu, kaza nedeniyle büyük bir üzüntü yaşadığını, psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsile karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., ceza davasının kesinleşmesinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, ihbar olunan HDI Sigorta AŞ.'nin tazminattan sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana gelmesinde davacının bir kusurunun bulunmaması, kaza sonucu kolunun ampüte olması ve %64 oranında engelli olması, olay nedeniyle duyduğu acı ve elemin niteliği ve kapsamı nazara alındığında ve Yargıtay'ın 22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’ndaki ilkeler gözetildiğinde 40.000,00 TL manevi tazminatın yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 40.000TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.