Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2448 K.2020/4038

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01/06/2017 tarih ve 2015/858 E. - 2017/475 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.06.2018 tarih ve 2017/782 E. - 2018/750 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı alacaklı tarafından davadışı borçluya karşı başlatılan takipte, davacı şirketin ticaret sicil adresine hacze gelindiğini, davacı şirketin haciz ve muhafaza işlemi baskısı altında takip borcunu ödediğini, ancak davacı şirketin aslında takip borçlusu dahi olmadığını belirterek haciz baskısı altında davalıya ödediği bedelin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ise, davacının borçlu sıfatının bulunmadığı, bu nedenle istirdat davasında aktif dava ehliyetinin olmadığı, davacı şirketin davadışı borçlu şirket ile organik bağının olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı şirket ile davadışı takip borçlusu şirketin tüm sicil kayıtlarının incelendiği, ticaret sicil numaraları, vergi numaraları, adresleri ve unvanlarının farklı olduğu, davadışı takip borçlusu şirket ile davacı şirketin birbirinden farklı şirketler olduğu ve davacı şirketin takip borçlusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, haciz sırasında ödenen 64.966,19 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup, hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamaya göre, davadışı takip borçlusu şirket ile davacı şirket arasındaki organik bağın ispatlanamadığı, davacının haciz baskısı altında takip dosyası ile ilgisi olmamasına, davalı alacaklıya borcunun bulunmamasına rağmen takip borcunu davalı alacaklıya ödediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.