KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2020/2474 E., 2020/4942 K.·Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2020
Karar Metni
444 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18/10/2017 tarih ve 2016/1260 E.- 2017/1073 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/07/2018 tarih ve 2018/518 E. - 2018/528 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin davalıdan satın alacağı akaryakıtlara karşılık olarak üç adet her biri 100.000.- TL’lik çekleri davacı ...’nın da aval edilerek davalıya verdiğini, buna karşın davalı şirketin akaryakıt teslim etmediğini, akaryakıt teslim edilmesi ya da çeklerin iadesi konusunda davalıya çekilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını belirterek üç adet herbiri 100.000.- TL’lik çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili 15.06.2017 tarihli dilekçesiyle çek bedelleri davalıya ödendiğinden davaya istirdat davası olarak devam ettiklerini beyan etmiştir.
Davalı vekili, davada ispat yükünün davacıda olduğunu zira davacının çeklerin akaryakıt karşılığı avans olarak verildiğini ispat etmesi gerektiğini, taraflar arasında 19.12.2014 tarihinde akdedilen sözleşme ile davaya konu çeklerin davacı ...'nın davacı şirket dışında ortağı olduğu Tonbuloğlu Koz. Emlak San. ve Tic. Ltd. Şti. için verildiğininin kabul edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, kambiyo senedi olan çekin ödeme aracı olup sebepten mücerret olduğu aksinin yazılı delille ispatlanması gerektiği, kural olarak ispat yükünün davacıda olduğu ve davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacılar istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, ödeme vasıtası olan çekin aksini iddia eden yani avans veya teminat verildiğini iddia eden bu iddiasını yazılı olarak ispat etmesi gerektiği, davacı tarafça çeklerin avans niteliğinde olduğuna dair yazılı bir belge ibraz edilmediği, davalı taraf defterlerinde yazılı olabileceğini iddia ederek davalının defterinin incelenmesini de talep etmediği, aksine davalı tarafından çeklerin 19.12.2014 tarihli sözleşme ile dava dışı Tombuloğlu HT Lojistik Ltd. Şti.’nin borçlarına karşılık verildiğinin ispatlandığı, davacının bu belgedeki imzasına ve belgenin içeriğine itiraz etmediği gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2020/2474, K. 2020/4942, 11 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama