Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2582 K.2020/4363

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.03.2017 tarih ve 2014/981 E-2017/225 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2018 tarih ve 2018/1202 E- 2018/1081 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirket ile imzalanan genel kredi sözleşmesinde, teminat mektubu ve çek bedellerinin depo edilmesi istemiyle borçlular aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, davalıların müşterek borçlu müteselsil kefil olarak sözleşmeden sorumlu olduklarını, davalıların takibe haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde çek bedelinin depo edilmesinin kefillerden talep edilebileceğine dair hüküm bulunmadığı, bir adet teminat mektubunun davadan sonra davacı bankaya iade edildiği, iki adet teminat mektubunun tazmin edildiği,

davalı ... tarafından itirazın geri alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... aleyhinde açılan davada, çek bedelinin depo edilmesi talebinin reddine, bir adet teminat mektubu depo talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, nakde dönüşen iki adet teminat mektubu bedeli yönünden itirazın iptaline, icra inkar tazminatının davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş,

adı geçen davalı vekilinin nispi istinaf harcını bir haftalık kesin sürede yatırmaması nedeniyle istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair verilen ek karar aynı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı tarafın ilgili hükmü maktu istinaf harcı yatırarak istinaf etmesinin yeterli olduğu buna göre ilk derece mahkemesince istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmaya dair verilen kararın isabetli olmadığı, icra inkar tazminatının şartlarının oluşmadığı, davacı bankanın talebinin gayrı nakdi alacağın depo edilmesi talebini içerir takibe yönelik itirazın iptaline yönelik olup davacının haksız bulunduğu tüm kısımlar yönünden davalı yararına tek bir maktu vekalet ücretine hükmedilebileceği, bu yönden davalı ...

Sarı lehine hükmolunan tek maktu vekalet ücretinin yerinde olduğu, gerekçesiyle davalı ...

Sarı vekilinin istinaf isteminin esastan kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın davalılar yönünden ayrı ayrı olmak üzere kısmen kabulüne, çek bedelinin depo edilmesi talebinin reddine, bir adet teminat mektubu depo talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, nakde dönüşen iki adet teminat mektubu bedeli yönünden davalıların itirazlarının iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz istemi davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmolunması, aksi kanaatte dahi hükmolunan maktu vekalet ücretinin eksik hesaplanmasına ilişkindir. Hükmün “II-Davalı ... yönünden;” ifadeleriyle başlayan kısmının (3) nolu bendinin altındaki 9. bentte “Davalı ... davada kendisini vekille temsil ettirmiş olup, reddedilen ve konusuz kalan kısım gözetilerek 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’ya verilmesine,” denilmiştir.

Karar tarihinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin II. Kısım ikinci bölümüne göre belirlenecek maktu vekalet ücreti 2.180,00 TL olarak hükmolunması gerektiğinden, davalı lehine 1.980,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekir ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sy. HMK'nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sy.

HUMK'nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.