Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2601 K.2020/4776

Taraflar arasında görülen davada Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 18.01.2018 tarih ve 2017/132 E. - 2018/18 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin süre yönünden reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.01.2019 tarih ve 2018/485 E. - 2018/621 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava avans olarak yapılan ödemenin iadesine ilişkin itirazın iptali talebine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, davacının avans açıklamalı olarak dekont ile ödeme yaptığı, davalının ödeme karşılığında malı teslim etmediği gibi avans olarak yatan bedeli de iade etmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın kabul edilen kısım yönünden iptaline, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde yerel mahkeme kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 02.01.2019 tarihli ek kararla, istinaf mahkemesi karar ilamının davalı vekiline 09.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin kararı iki haftalık temyiz süresi sona erdikten sonra, 31.10.2018 tarihinde temyiz ettiği, davalı vekilinin temyiz isteminin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.