Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2611 K.2020/5313

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.06.2017 tarih ve 2015/1339 E- 2017/603 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.09.2018 tarih ve 2018/109 E- 2018/1408 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka tarafından davacı aleyhine üzerinde malen kaydı bulunan iki adet senede dayalı olarak iki ayrı takip başlatıldığını, bu kayıtların davalı şirket tarafından sonradan yazıldığını, senetler karşılığı herhangi bir mal alınmadığını, ciranta olan davalı bankanın da halef olarak sorumluluğunun bulunduğunu, lehtara karşı sürülebilecek def’ilerin davalı bankaya karşı da sürülebileceğini belirterek, takip konusu 68.000,00 TL ve 65.750,00 TL meblağlı senetlerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile takibin iptaline, ödenmiş olan kısım açısından davanın istirdat davası olarak devamına ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, takibe konu senetlerin ödenmemiş, ertelenmemiş ve zamanaşımına uğramamış olduğunu, davaya konu senetlerin lehtar Kayoğlu Demir San. ve Tic. Ltd. Şti tarafından cirolanarak davalı bankaya verildiğini belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %20’den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kayoğlu Demir San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, dosya kapsamına göre, bononun bedelsiz olduğu iddiasının bunu ileri süren davacı tarafından ispatlanması gerektiği, bonoların lehdarı olan davalı şirkete davacının yemin teklifinde bulunduğu ancak tebliğe rağmen gelen olmadığından davacının davalı Kayoğlu Demir Sanayi ve Tic. Ltd.

Şti’ye karşı bonoların bedelsiz olduğunu ispatlamış sayıldığı, davacının bedelsizlik def'inin kişisel bir def'i olduğu ve sadece bono lehdarına karşı ileri sürülebileceği, bunun tek istisnasının bile bile borçlu zararına senedin iktisap halinin olduğu, bu yönde davacı tarafça herhangi bir ispatın yerine getirilmediği, davalı bankanın iyiniyetli hamil olduğu gerekçesiyle davanın davalı banka yönünden reddine, davacı vekilinin ve davalı banka vekilinin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili ile davalı banka vekilince istinafa başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı tarafından, davalının kötüniyetli olduğu iddiasını kanıtlamaya yönelik delil bildirilmediği, davalı bankanın, lehtarın cirosu ile hamil olup bonoları ciro yolu ile alırken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğinin kanıtlanamadığı, davacının ihtiyati tedbir talebi reddedildiğinden tazminat koşullarının oluşmadığı, gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı banka vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.