Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2634 K.2020/4273

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 12.01.2017 tarih ve 2016/1085 E-2017/16 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.12.2018 tarih ve 2017/1231 E- 2018/2597 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı banka ile davadışı şirket arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesine müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğuna dayalı davalı banka tarafından davacıya gönderilen ihtarnamede 179.481,00 TL nakit paranın ödenmesi, ayrıca 14.060,00 TL'nin depo edilmesinin talep edildiğini, oysaki davacının sözleşmeden kaynaklı herhangi bir borcunun bulunmadığını belirterek, ihtarname sebebi ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kredi sözleşmesinde kefil olarak imzasının bulunmadığı yönündeki maddi vakıanın doğru olduğunu ve ikrar edilen bu hususun çekişmeli olmaktan çıkarılması gerektiğini, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, dava açılmadan önce davacıya ihtarnamenin sehven gönderildiğinin bildirildiğini, halihazırda başlatılmış bir icra takibinin de bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalının cevap dilekçesinde maddi vakıaları ikrar etmesi ve davacının borcunun bulunmadığını, ihtarnamenin sehven gönderildiğini belirtmesi, ancak dava tarihi öncesinde sehven gönderildiği kabul edilen ihtarnamede belirtilen ticari krediden kaynaklı davacının borcunun bulunmadığı konusunda davacı yana verilmiş herhangi bir ibraname ya da yazılı bir belge bulunmaması gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya gönderilen ihtarname içeriğine konu ticari krediler nedeni ile 193.541,00 TL tutarında borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş olup, hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonucu, anılan ihtarnameye karşı davacının dava açmakta hukuki yararının olduğu, davalı bankanın tacir olduğu ve ihtarnamenin sehven gönderildiği hususunun davacıya bildirildiği yönündeki savunmasını yazılı delillerle kanıtlaması gerektiği, bu yönüyle ilk derece mahkemesince verilen davanın kabulü kararının yerinde olduğu,

ancak harç hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu ve resen gözetilmesi gerektiği, gayrinakdi alacakla ilgili kısım yönünden maktu harca hükmedilmesi gerekirken, hem nakdi hem de gayrinakdi alacak toplamı üzerinden nisbi harca hükmedilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne, davacının davalı tarafından gönderilen ihtarname içeriğine konu ticari krediler nedeni ile 193.541,00 TL tutarında davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, nakdi alacak yönünden alınması gereken 12.260,34 TL nispi harç ile gayrinakdi alacak yönünden alınması gereken 35,90 TL maktu harcın toplamı olan 12.296,24 TL harçtan peşin alınan 3.305,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 8.991,04 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmş olup, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.