Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/273 K.2021/3624

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.04.2018 gün ve 2012/247 E. - 2018/460 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 23.10.2019 gün ve 2018/4518 E. - 2019/6654 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 09.08.2006 tarihli üye işyeri sözleşmesi imzalandığını, bu çerçevede davalıdan POS cihazları talep edildiğini, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle blokede sürekli olarak 500.000.-TL tuttuğu gibi cari hesabında da bu meblağın üzerinde mevduat tutarak davalının POS cihazından kaynaklanan maliyetlerini karşıladığını, davalı bankanın buna rağmen müvekkili hesabından 66.000.-TL'yi haksız olarak "POS zarar tahsili" açıklamasıyla tahsil ettiğini ileri sürerek anılan meblağın en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre,davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.