Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/2796 K.2021/575

Taraflar arasında görülen davada Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2015 tarih ve 2014/141- 2015/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan 09.09.2011 tarihli sözleşme ile pancar hasat makinesi satın aldığını, ancak satın alınan makinenin ayıplı olduğunu, davacının bu arızaları gidermek için parça ve işçilik masrafları yaptığını, ayıplı çıkan malın masraflarının davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 59.987,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı asil ve vekili 09.12.2014 havale tarihli dilekçeleriyle, davalının sözleşmeye uygun makineyi davacıya teslim etmiş ise de makinenin arızalı çıkması nedeniyle sözleşme tarihinden yaklaşık bir sonra değiştirilmiş olup,aynı ayıbın bu makinede de devam ettiğini, davacının yaptığı dava konusunu oluşturan masrafların her iki makineye yapılmış masraflar olduğunu beyan etmişlerdir.

Davalı,davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 09.09.2011 tarihli pancar hasat makinesi satış sözleşmesinin yapıldığı, davacı tarafından sözleşme kapsamında alınan pancar sökme makinesinin hasarlı çıkması üzerine davacıya yeni pancar sökme makinesi siparişi verildiği, bu makinenin de hasarlı çıktığı belirtilerek her iki makine için yapılan masrafların talep edildiği, dosya kapsamına her iki makine için yapıldığı belirtilen masraf belgelerinin sunulduğunun anlaşıldığı, davacı tarafından sözleşmeye konu olan pancar sökme makinesinin iade edilip yerine mahkemece keşif yapılan ikinci makinenin verildiği,

sunulan bilirkişi raporunda, ikinci el alınan makinenin çalıştırılmadan ve deneme yapılmadan alındığı, deneme yapılmadan ve yetkili servise gösterilmeden alınan makinenin arızalarının bilinmesinin mümkün olmadığı belirtilmiş olup, davacının üzerine düşen kontrol ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacı tarafça sunulan belgelerin hangisinin makine arızası için olduğunun tespit edilemediği ve belgelerin fatura niteliğinde olmadığı, sözleşme kapsamında davalının meydana gelen zararlardan sorumlu tutulacağına ilişkin kaydın bulunmadığı,

kronik (giderilemeyen) arıza durumunda alıcının zararı karşılayacağı ve makinenin geri alınarak yapılan ödeme ve senetlerin alıcıya iade edileceğinin düzenlendiği, hasarlı çıkan ilk makinenin satıcıya tekrar iade edilip yeni makinenin alındığı sözleşmenin bu makine için yapılmadığı nazara alınarak davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.