Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3184 K.2021/4596

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.11.2016 tarih ve 2015/629 E- 2016/865 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.10.2019 tarih ve 2017/2297 E- 2019/1933 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacıdan 01.09.2014 – 31.12.2014 tarihleri arasında davacının üreteceği çiğ sütün tamamını litresi 1,50 TL’den satın almayı kabul ve taahhüt ettiğini, davacının bir kısım faturaları davalıya tebliğ etmesine karşın davalının fatura bedellerini ödemediğini, bunun üzerine davalıya ihtarname gönderildiğini, ihtarnameye davalı tarafından herhangi bir cevap verilmediğini, davalı tarafından “katkı su bedeli ve çiğ süt fiyat farkı” denilerek üç adet fatura gönderildiğini, bu faturalara davacı tarafından itiraz edilerek iade edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından ödenmeyen 99.963,61 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu taahhütnamenin davalıyı temsile yetkili olmayan bir şirket çalışanı tarafından imzalandığını, davalıyı borç altına sokan herhangi bir işleme icazet verilmediğini, ayrıca davacı tarafından litresi 1,50 TL’den kesilen faturaların kabul edilmeyerek, fiyat farkı faturaları düzenlenerek davacıya gönderildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı, 21.8.2014 tarihli sözleşme ile, 1.9.2014 -31.12.2014 tarihleri arasında davacının ürettiği çiğ sütün tamamını litresi 1.50 TL’den davacıdan alacağını taahhüt ettiği, bu dönemde davacının kestiği tüm faturaların davalı tarafından kabul edilip ticari defterlerine kayıt edildiği ve itiraz edilmediği, davalının çiğ süt fiyat farkı ve su katkı bedeli faturalarının davacı tarafından süresinde ihtarname ile iade edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne 99.963,61 TL’nin temerrüt tarihinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından düzenlenen bütün faturalar davalı tarafın defterlerinde kayıtlı olduğu, bu durumun davalının fatura konusu malları aldığını ispatladığı, davalı, davacının dayandığı taahhütnamenin geçersiz olduğunu ileri sürdüğü ancak, taraflar arası ticari ilişkinin bu taahhütname kapsamında yürüdüğü, davalı sütlerle ilgili muayene ve varsa ayıpla ilgili ihbar külfetinin yerine getirdiğini usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.