Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/324 K.2021/7210

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.05.2018 gün ve 2015/628 - 2018/313 sayılı kararı onayan Daire'nin 11.09.2019 gün ve 2018/3650 - 2019/5309 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, "ETİ" ibareli tanınmış markanın tüm sınıflar bakımından müvekkili adına TPMK nezdinde tescilli olduğunu, davalının "ETİ" ibareli 2003/17406 numaralı markayı adına tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkilinin markası ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu, davalının markasını kullanarak müvekkilinin markasına tecavüzde bulunduğunu, davalının ticaret unvanı ile müvekkilinin ticaret unvanının aynı olduğunu iddia ederek davalı adına tescilli 2003/17406 numaralı markanın hükümsüzlüğüne, davalının tecavüzünün önlenmesine, "ETİ" ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Daha sonra maddi hata dilekçesi sunarak sehven 2003/17406 numaralı markanın hükümsüzlüğünü istediklerini belirterek 1983/076545 numaralı "ETİ" ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Yargıtay bozma ilamı içeriğine göre davalı adına kayıtlı 2003/17406 nolu markanın hükümsüzlüğü talebi ile ilgili mahkemenin 13.03.2007 tarih ve 2006/100 esas ve 2007/60 karar sayılı davanın açılmamış sayılması kararı kesinleştiğinden bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, davacının diğer taleplerinin reddine dair verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.