Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/381 K.2020/4267

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Tüketici Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 13.11.2019 tarih ve 2019/275-2019/921 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'ın eşinden ayrılması sebebiyle diğer davacı kızının bir takım sıkıntılar yaşadığını, sıkıntılarını atlatabilmesi için yeni doğan Mix Breed cinsi bir kedinin alındığını ve müvekkili ...'ın bu olaydan dolayı sıkıntılarını atlattığını, ...'ın 2014 yılında İzmir Dokuz Eylül Üniversitesini kazandığını ve kedisinden ayrı kalamadığı için kedisinin İzmir'e gönderilmesini istediğini, ...'in THY kanalı ile kediyi gönderdiğini, ancak kedinin davalı nezdinde kaybolduğunu,

kedinin kaybolması nedeni ile müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek ... yönünden fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla 1.600,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, anne ... yönünden ise 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kedinin kargo ile naklinin sağlanmasının talep edildiğini ve müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, tazminat miktarının fahiş ve orantısız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; bozmanın esasen davacılardan ...'in manevi zarara uğramadığı kısmına yönelik olduğu, önceki kararda dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davacılardan ...'in de manevi zarara uğradığının kabulü ile davanın kısmen kabulüyle; davacı ... bakımından 200,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatla, davacı ... bakımından 1.500,00 TL manevi tazminatın kabulüne; davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden,

maddi tazminat bakımından AAÜT m. 13/2'ye göre kabul edilen kısım üzerinden takdir edilen 200,00 TL ve manevi tazminat bakımından AAÜT m. 13/1'e göre kabul edilen kısım üzerinden takdir edilen 1.362,00 TL olmak üzere toplam 1.562,00 TL vekalet ücretiyle, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, maddi tazminat bakımından AAÜT m. 13/1'e göre reddedilen kısım üzerinden takdir edilen 1.362,00 TL ve manevi tazminat bakımından AAÜT m. 10/2'ye göre takdir edilen 1.362,00 TL olmak üzere toplam 2.724,00 TL vekalet ücretinin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. I- Mahkemece, davacılardan ... açtığı davanın kısmen kabulüyle 200,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminat tutarının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...'in açtığı davanın kısmen kabulüyle 1.500,00 TL manevi tazminatın kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 13.11.2019 tarihi itibariyle 3.200,00 TL'dir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacı ... bakımından davanın kısmen kabulüyle 1.500,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda, kabul edilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin davacılardan hükmün Ayşe’ye yönelik kısmına ilişkin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

II- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının davacılardan ...’a yönelik temyiz itirazları ile davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.