Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3836 K.2021/2556

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2019 tarih ve 2018/1073-2019/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında LPG otogaz bayilik sözleşmesinin imzalandığını, diğer davalının da bayinin 10.000,00 USD borcuna kadar müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, davalı şirket ile bayilik sözleşmesinin eki niteliğinde olan satış taahhütnamesinin de imzalandığını, söz konusu taahhütnameye göre davalı şirketin her ay 10 ton LPG'yi davacı şirketten satın almayı taahhüt etmesine rağmen eksik alım yaptığını, bu nedenle söz konusu satış taahhüdünün 2. maddesi uyarınca bayilik sözleşmesi gereği verilen teminatın beş katı tutarında tazminatın ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 200.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın sözleşmenin kurulduğu 2009-2013 yılları arasında eksik alım nedeniyle cezai şart ödeneceği noktasında herhangi bir talebinin olmadığını, sözleşmenin sona erme süresine göre kötüniyetli olarak cezai şart istediğinden haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasındaki sözleşmenin eki niteliğindeki taahhütnameye göre davalı tarafın taahhüt ettiği LPG tutarında alım gerçekleştirmediği, davacı tarafın 23/05/2013 tarihine kadar ihtirazi kayıt düşmeden ifayı kabul etmiş olduğu, 23.05.2013 ile sözleşmenin feshedildiği 01.09.2013 tarihleri arasında LPG alımı yapılmadığı,

sözleşmenin eki niteliğindeki taahütnamede Bayi'nin davacıdan eksik aldığı LPG nedeniyle verdiği teminat tutarının 5 katı kadar tazminat ödemeyi kabul ettiği, sözleşme hükmüne ve ton başına herhangi bir ayrım yapılmadığından teminat tutarı 40.000-TL olduğundan 5 katı olan 200.000,00-TL cezai şart alacağı olarak istenebileceği, ıslah tarihi ve davalı kefilin alacaktan sorumlu olduğu limit değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karara karşı davalılar vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.