Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/3855 K.2021/2762

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.12.2017 tarih ve 2015/285-2017/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının keşideci olarak yer aldığı dört adet çekin T.İş Bankası A.Ş tarafından karşılıksız olması nedeni ile icra takibine konulduğu ancak çeklerdeki imzaların davacıya ait olmadığını savunarak çekler nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temlik alan Girişim Varlık Yönetimi A.Ş vekili, duruşmaya katılmış davanın esası hakkında beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 06.05.2016 tarihli raporda çekler üzerindeki imzaların ...' un eli ürünü olup olmadığı konusunda herhangi bir tespitin yapılamadığının anlaşıldığı, 02.03.2017 tarihli raporda çekler ile tatbik imzalar arasında benzerlikler bulunduğunun belirtildiği, 27.10.2017 tarihli raporda söz konusu imzaların kuvvetle muhtemel davacıya ait olduğu sonucuna ulaşıldığı, takibe dayanak çeklerdeki imzanın davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.