Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/386 K.2021/3392

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 04.12.2018 gün ve 2017/863 - 2018/731 sayılı kararı onayan Daire'nin 02.12.2019 gün ve 2019/1119 - 2019/7745 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada ... adına EFT yaptığını, ancak paranın ...tarafından işlem parası kesildikten sonra net 59.670,07 TL olarak çekildiğini, banka yetkilisinin ödeme yapılan kişinin nüfus hüviyet cüzdanı fotokopisini almasına rağmen soyadındaki farka rağmen parayı ödemekte sakınca görmemesinin doğru olmadığını, davalı bankanın kusurlu olduğunu, en azından bir onay alması gerektiğini belirterek, davalı bankadan uğramış olduğu zararın haksız fiilin vuku bulduğu işlem tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.