Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4001 K.2021/3605

Taraflar arasında görülen davada Zile Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.04.2019 tarih ve 2016/447-2019/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalıya ait un fabrikasına buğday satıldığını, satış bedelinden bakiye kalan 3.600,00 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket bünyesinde un fabrikasının bulunmadığını, ayrıca taraflar arasında herhangi bir ticari ilişkinin olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, ticaret sicil gazetesi kayıtlarından davalı ... Kardeşler Gıda Sanayi ve Tic Ltd. Şti'nin ortaklarından olan ...,... isimli kişilerin buğday satışının yapıldığı tarihte dava dışı ... Un ve Gıda San. Tic. Ltd.

Şti'nin de ortağı oldukları, sonraki bir tarihte ortaklıktan ayrıldıkları, buğday satışının yapıldığı tarih itibariyle aynı ticaret sicil müdürlüğü çevresinde bulunan, amaç ve kapsamı birbiriyle tamamen aynı olan, ortakları aynı olan, ... Kardeşler Gıda Sanayi ve Tic Ltd. Şti. ve ... Un ve Gıda San. Tic. Ltd.

Şti. arasında organik bağ bulunduğu ve her iki şirketin de temsilcilerinin aynı olduğu ve tek bir merkezden yönetildiği, tek bir merkezden yönetilen şirketlerin birbirine ait araçları ve banka hesaplarını kullanmasının ticaret hayatında muhtemel olduğu, buğdayın dava dışı şirketin kamyonu ile taşınmış olması ve bu şirket hesabından davacıya ödeme yapılmasının davalıyı sorumluluktan kurtarmayacağı, çiftçi olan davacının buğday sattığı şirket ile buğdayların yüklendiği kamyonun sahibi olan birbirine çok benzeyen iki şirket arasındaki farkı bilebilecek konumda olmadığı,

iki şirket ve tek yönetim anlayışı benimseyen davalı şirketin sorumluluktan kurtulamayacağı, dava ve icra takibi diğer dava dışı şirkete yöneltilse dahi yine borcun farklı şirkete ait olduğunun ileri sürülebileceği, davacının davalı şirkete buğday satışı yaptığına dair kantar fişlerinin mahkemece delil başlangıcı olarak kabul edildiği, aynı zamanda davacıya yapılan ödemenin de gerçekte bir buğday alışverişinin yapıldığını gösterdiği, kaldı ki davalının bu ödemenin neye ilişkin yapıldığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı,

davalının buğday alışverişini dahi kabul etmediği ancak tek bir yönetim iradesi tarafından iki farklı şirket bünyesinde yürütülen faaliyetler çerçevesinde davalının davacıdan buğday aldığının sabit olduğu, her iki şirketin ticari defterlerinde bu işleme ait kaydın veya buğday alışverişine dair davalı tarafça davacıya verilen fatura, makbuz, alında vb. belgelerin bulunmamasının davacının aleyhine değerlendirilemeyeceği, kamyona yüklenen buğdayın davacıya geri iade edildiğine ilişkin bir beyanın da bulunmaması karşısında,

tek yönetim bünyesindeki davalının/dava dışı şirketin kamyonuna yüklenmekle buğday alışverişinin yapıldığının anlaşıldığı ancak buna ilişkin ödemelerin bir kısmının yapılarak kalan kısmının yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesinde, davalı defterlerinde taraflar arasında alım-satım ilişkisinin olduğuna dair bir tespite rastlanmamıştır. Davacının sunduğu kantar fişlerinde plakası yazılı olan aracın dava dışı ... Un ve Gıda San. Tic Ltd. Şti. olduğunun anlaşılmasına göre mevcut delil durumuna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.