Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4018 K.2021/4093

Taraflar arasında görülen davada Ceyhan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 20.11.2019 tarih ve 2019/122 E. - 2019/319 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'in davalı şirkete 01.09.2013 yılında 186.060 kg, 01.09.2014 yılında 115.380 kg toplam 301.440 kg mısır ürünü sattığını, bu satımın kantar fişleri ile sabit olduğunu, köy ve arkadaş çevresinde murisin adının ... olarak da bilindiğini, mısır bedelinin davalı tarafından murise ödenmesi için davalıya ihtarname gönderildiğini ancak ödenmediğini mısır ürününün 2013 ve 2014 yılları piyasa kg değerinin araştırmalara göre 650.-TL olduğunu ileri sürerek 2013 yılı 186.060 kg mısır ürün bedeli olan 120.396,00TL ile 2014 yılı 115.380 kg mısır ürün bedeli olan 74.997,00 TL toplam 195.936,00 TL’nin satım tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisi ile aralarında ticari bir ilişki olmadığını, bu yönde bir sözleşme ve mısır ürününün davalı şirketce satın alındığına dair müstahsil makbuzu ya da teslim tesellüme dair irsaliye makbuzunun olmadığını, davacıların murisi ...'e ait olduğunu iddia ettikleri mal sahibi olarak ...'in belirtildiği 2013 yılına ait 7 adet,

2014 yılına ait 6 adet davalı şirkete ait kantar fişlerinin sadece davalı şirkete ait kantarlarda tartım sonucu verilen belge olup tartım sonrası ürün sahiplerince kendi depolarına veya bir başka tüccara satılması halinde ise karşılığında teslim tesellüme dair irsaliye ve müstahsil makbuzu tabir edilen makbuz ve faturaların alınmasının teamül gereği olduğunu, bu anlamda bir belge ibraz etmediğini ve kantar fişine istinaden açılan alacak davasının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, “mısır üreticisinin ürününü tartarak alan mısır satıcısı tüccarın, tartım nedeniyle üretici olan satıcıya kantar fişi vermiş olmasının, ürünün satımının yapılarak alıcıya teslim edildiği kabulünü gerektirir ticari örf ve adetin bulunup bulunmadığı” hususunda Ceyhan Ziraat Odası, Ticaret Borsası ve Ticaret Odası'na müzekkere yazıldığı, Ceyhan Ziraat Odası ve Ticaret Borsası yazı cevaplarında bu yönde bir ticari örf ve adetin bulunmadığının bildirildiği,

yine Ceyhan Ticaret Odası yazı cevabında da bölgede hububat alım satımı yapan gerçek ve tüzel kişilerin kantarlarında tüm bölge çiftçisinin üretmiş olduğu ürünlerin tartımlarının yapıldığı, üreticinin tartımı yapılan ürünlerini o firmaya dökmesinin firmadan alacak sahibi olduğu anlamına gelmediği ancak bazı esnaf ve üreticiler arasındaki ikili ilişki ve güvene dayalı ticaretten dolayı kantar fişinin de geçerli olduğunun belirtildiği,tüm yazı cevaplarından anlaşıldığı üzere Çukurova/Ceyhan bölgesinde üreticinin elinde bulunan kantar fişinin, tartımı yapan tüccarı borçlu konuma getirecek nitelikte ticari bir örf ve adet niteliği taşımadığı,

kişiler arası güvene dayalı istisnai durumların söz konusu olmasının, bu durumu yerleşik ticari örf ve adet haline getirmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.