Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4473 K.2021/6451

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.12.2016 tarih ve 2013-86/833 sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.10.2019 tarih ve 2017-1879/2064 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında uzun zamandan beri süren alışveriş bulunduğunu, müvekkili şirket kayıtlarına göre 10/01/2013 tarihi itibariyle davalının 86.431,04 TL borcu bulunduğunu, davalıya bu borcu ödemesi için ihtarname gönderilmiş ise de, davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek şimdilik 5.000.- TL alacağın 31/12/2012'den itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 86.431,04 TL üzerinden harç yatırarak talebini bu miktara yükseltmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan alacağı bulunduğunu, bu alacakların takasla mahsup edildiğinde davacının herhangi bir alacağı kalmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından düzenlenen tüm faturaların davalı şirketin yasal ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, davalı tarafından sözleşme uyarınca düzenlenen... kampanyası, WKZ 11. yıl kuruluş yıldönümü, WKZ açılış bedeli vs. gibi faturaların davacı şirketin yasal ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, mutabakatsızlığın faturalardan kaynaklandığı, davalının kendi defterlerinde kayıtlı olan bu faturaların içeriğini ispat etmesi gerektiği, davalının bir kısım fatura dayanaklarını dosyaya sunmadığı,

dayanakları dosyaya sunulan fatura bedelleri davacının alacağından düşüldüğünde davacının davalıdan 17.767,11 alacaklı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, 17.767,11 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı taraf vekilleri istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; taraf defterlerindeki farklılıkların büyük kısmının davalı tarafın düzenlediği faturaların davacı tarafından iade edilmesinden kaynaklandığı anlaşıldığı, davalı tarafın düzenlediği ramazan kampanyası, insert bedeli, kuruluş yıldönümü, açılış bedeli gibi faturalar nedeniyle alacaklı olduğunu ispatlaması gerektiği, gerek bilirkişi raporlarında, gerekse mahkeme kararında davalının alacağını kanıtlayan faturaların isabetli şekilde tespit edildiği, dolayısıyla bu fatura tutarlarının davacı alacağından düşülmesi gerektiği, tarafların iddia ve savunmalarının bilirkişi raporlarında ayrıntılı şekilde tartışıldığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.