Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4561 K.2021/6849

Taraflar arasında görülen davada Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.02.2018 tarih ve 2017/130 E. - 2018/59 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.06.2020 tarih ve 2018/2099 E. - 2020/770 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibarıyla 72.070,00 TL'dir.

Asıl ve birleşen davalar, çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararına karşı temyize başvurulmuşsa da, dava değeri, asıl davada 55.937,10 TL, birleşen davada ise 56.487,58 TL olarak gösterilmiş olup, reddedilen tutarlar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.

Bu itibarla, 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin asıl ve birleşen davalara yönelik temyiz isteminin miktar bakımından reddine karar vermek gerekmiştir.