Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/4566 K.2021/7006

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.06.2019 tarih ve 2018/333 E- 2019/635 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2019/1769 E- 2020/502 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin keşidecisi olduğu 30.04.2018 tarihli 55.000 TL miktarlı 30.06.2018 tarihli 55.000 TL miktarlı çeklerin davalı şirket uhdesinde olduğunun öğrenildiğini, davacı şirket ile davalı şirket arasında hiçbir şekilde ticari bir ilişki bulunmadığını, mal alışverişi olmadığını, dava konusu çeklerin tarafların ticari defterinde kayıtlı olmadığını ileri sürerek çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalı şirketin %20’den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, çeklerin davacı tarafından düzenlenerek borç karşılığı davalıya verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kambiyo senedinin ticari defterlerde kayıtlı olmamasının senedin geçerliliğine etki eden bir durum olmadığı, dava konusu edilen çeklerden dolayı borçlu olmadığının ispat yükünün davacıda olduğu, davacının yazılı delillerle borçlu olmadığını ispat etmesi gerektiği;

ancak, davacının iddialarını başkaca yazılı delillerle ispatlayamadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine, dava konusu yapılan çeklerden dolayı ödenmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararı verildiğinden ve dava alacaklı lehine sonuçlandığından davalının alacağını geç almasından dolayı asıl alacağın %20’si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafça çek üzerinde bulunan keşideci imzalarına yönelik bir itirazda bulunulmadığı, çekler nedeni ile borçlu bulunmadığının yazılı delille ispatlanması gerektiği, davacı tarafça iddiayı kanıtlar nitelikte delil sunulamadığı gibi yemin deliline de dayanılmadığı, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.