Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2020/459 K.2021/3390

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/09/2018 gün ve 2018/514 - 2018/836 sayılı kararı onayan Daire'nin 06.11.2019 gün ve 2018/5515 - 2019/6914 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, 1973 yılında mozaik pano eserini Emniyet Sandığına yaptığını, Emniyet Sandığı, Ziraat Bankasına geçince panonun bulunduğu binanın da davalının mülkiyetine geçtiğini, binanın 2006 yılında yeniden dekore edildiğini, o sırada Eskişehir ile bütünleşen ve kendisinden başka 10 sanatçının emeğini taşıyan eserinin de parçalanarak atıldığını öğrendiğini, davalının bu eyleminin kendisine maddi ve manevi zarar verdiğini, büyük acı çekmesine ve elem duymasına sebep olduğunu, eserin yok edilmesinin telif haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek 300.000.-TL maddi, 75.000.-TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 25.000.-TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 17.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine, kesinleşen maddi tazminat istemi yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.